un tal marra

mentras haxa escrav@s voluntári@s, haberá amos, e portanto, non haberá persoas libres

fotos_103

LADRILLOS ROTOS

Lugo, 28 xullo 2008     ©xosé marra

Anúncios

2008/07/29 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

publicidade_013

Sárria, decembro 2007     ©xosé marra

2008/07/28 Posted by | a pub | Deixe um comentário

publicidade_012

Lugo, decembro 2007     ©xosé marra

2008/07/28 Posted by | a pub | Deixe um comentário

a función dos toxos

ESTA NOTÍCIA É PARA ESES QUE ANDAN A ROZAR OS MONTES COMA DOENTES. SE NON FOSE POLOS TOXOS, A MULLER NON ESTARIA A CONTALO.

 

Diário La Voz de Galicia, 2008.07.25

2008/07/25 Posted by | notícias | Deixe um comentário

herbicidas a granel

O USO MASIVO E INDISCRIMINADO DE HERBICIDAS NAS ESTRADAS CONTAMINA AS AUGAS E DEGRADA A BIODIVERSIDADE.

foto: ©ADEGA

2008/07/24 Posted by | notícias, o do dia | 1 Comentário

fotos_102

O TEMPO

Lugo, 22 xullo 2008     ©xosé marra

2008/07/22 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_101

 

Lugo, 21 xullo 2008     ©xosé marra

2008/07/22 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_100

FRAGA IRIBARNE INAUGÚRASE A SI MESMO

Vilalba, 21 decembro 2007     ©xosé marra

2008/07/19 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_042

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu soupen da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e na língoa orixinal, con algunha resposta miña.

———————————————————————————————————————————————————-

Benquerida curmá:

Envíoche a receita dos sabugueiros.

Cando fagas o da pedra, coida de darlle pouco lume.

As cantidades son só unha referéncia. Dalles o teu xeito própio.

Deixa pousar un tempo as cousas, non teñas présa para misturar os ingredientes. Non esquezas o pano húmido.

Cando estea todo feito, exténdeo nunha bandexa e tápao coas maus. É importante.

Que teñas moito éxito.

Apertas do teu curmao.

2008/07/18 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_041

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu soupen da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e na língoa orixinal, con algunha resposta miña.

———————————————————————————————————————————————————-

Querido primo:

Un rumor continuo de motores transpira sobre la piel viscosa de las calles de asfalto.

Los zapatos tocan el suelo ardiente y las sombras se refugian en las esquinas de urea.

Zumba el tendido eléctrico de cobre bajo los balcones de flores secas, y las telarañas brillan con destellos plateados.

Cae al suelo un pájaro y aletea unos instantes antes de quedarse frito sobre la acera.

Se acerca el sol como un globo que va perdiendo gas. Y por un momento parece nublarse con el humo del autobús urbano nº 4.

El horizonte se pierde. El calor funde el plano, igual que arde el celuloide en la pantalla: desde el centro, hacia los bordes.

Un abrazo de Eugenia.

2008/07/18 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

de novo as nucleares

NOVO VERQUIDO DE URÁNIO NO SUL DE FRÁNCIA

(diário El Pais, 2008.07.18.)

FUGA RADIACTIVA EN ASCÒ

(Diário El País, 2008.07.17)

NOVO PUNTO DE ACTIVIDADE RADIACTIVA NA CENTRAL NUCLEAR DE VANDELLÓS

(El Diario Montañés, 2008.07.14)

FUGA EN ASCÒ

(Diário Público)

2008/07/18 Posted by | notícias, o do dia | Deixe um comentário

fotos_096

PÓDESE FUMAR

Láncara, 27 abril 2007     ©xosé marra

2008/07/18 Posted by | fotografia, o do dia | Deixe um comentário

a visita

Polygonia c-album 

NO SOL DA TARDE

Lugo, 9 xullo 2008     ©xosé marra

(UTM 10×10 29TPH16)

2008/07/16 Posted by | fotografia, o do dia | Deixe um comentário

fotos_099

Lugo, 1 xullo 2007     ©xosé marra

2008/07/16 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_098

Barbadelo, 10 agosto 2007     ©xosé marra

2008/07/13 Posted by | fotografia | Deixe um comentário