un tal marra

mentras haxa escrav@s voluntári@s, haberá amos, e portanto, non haberá persoas libres

fotos_138

Lugo, 27 setembro 2008      ©xosé marra

Anúncios

2008/10/30 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_137 bárrio sésamo

Lugo, 12 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/29 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_136 a voda

Lugo, 27 setembro 2008       ©xosé marra

2008/10/29 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_135 O GRANDE ERRO

 NON HAI QUE ERRADICAR A POBREZA. HAI QUE ELIMINAR OS RICOS E  ABOLIR A USURA

Sárria, 16 febreiro 2008      ©xosé marra

2008/10/28 Posted by | fotografia, o do dia | Deixe um comentário

fotos_134 autobombo

AS MIÑAS FOTOS NO MESÓN DO FORNO ALÉGRANLLE A VIDA AO SUSO CARREIRA

E A AGUSTIN

Lugo, 28 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/28 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_133 compostela

Compostela, 22 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/27 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_132 compostela

Compostela, 22 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/27 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_047

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

———————————————————————————————————————————————————-

Benquerida curmá:

Non te preocupes.

Cando sucede isto, que parece que se me rompe todo, e que me sae a alma pola boca, non é porque ti marches. É porque eu fico.

Ás veces o subconsciente aproveita as ocasiós.

E cando aparece unha situación feliz e abres as portas para que entren os sorrisos, comezan a sair as bágoas acumuladas dentro.

Pero non, non te preocupes. Pois agora fico contigo no meu interior.

Un abraciño.

2008/10/25 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_131 compostela

A SANTY LÓPEZ E AS SUAS LEICAS

Compostela, 22 outubro 2008        ©xosé marra

2008/10/24 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_130 soños

QUITARÁNOLO TODO,

PERO NUNCA PODERÁN ROUBARNOS OS SOÑOS

Lugo, 21 xuño 2008      ©xosé marra

2008/10/20 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_129

Lugo, 11 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/19 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_128

Lugo, 7 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/17 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_127

Lugo, 9 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/16 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_126

Cospeito e Lugo, outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/16 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_125 conto medieval

O FERREIRO, DON TOURIÑO E MÁIS O CRAVO

( conto tradicional medieval )

 

DON TOURIÑO: —Bós dias, de onde é vostede, da Ferreiravella de Riotorto?

O FERREIRO:Non, non, sonlle da Fonsagrada.

DON TOURIÑO:  — Ah, precisamente estiven eu na Fonsagrada antonte, e firmei uns proxectos de tropecentos mil maravedies, para a estrada de acceso a Tal de Abaixo; chipecentos mil maravedies para as infraetuturas de Cal de Arriba. E temos previsto invertir requecentos millós na instalación dun criadeiro de saltamontes oriundos de Megazelanda que creará un tecido industrial de enclave que suporá a creación de  máis de dous ou tres postos de traballo, e bla bla bla bla……(e fai acenos de mitin)

E o ferreiro caladiño, peta, peta, peta, peta, peta.  O resultado foi un cravo de ferro.

Ninguén se atreveu a collelo.

Don Touriño foi extraido do seu trance polos políticos que o acompañaban, que lle lembraron que tiñan reservada mesa nas casetas do polbo do San Froilán. 

(nota: baseado nun feito real) 

Lugo, 12 outubro 2008      ©xosé marra

2008/10/13 Posted by | fotografia | Deixe um comentário