un tal marra

mentras haxa escrav@s voluntári@s, haberá amos, e portanto, non haberá persoas libres

xogolingus

Feijóo: “Nunca jugaré con la lengua”

(Diário El País, 30.10.2009)

Anúncios

2009/10/31 Posted by | notícias, o do dia | Deixe um comentário

fotos_230 muralla

HERBICIDAS NA LIMPEZA DA MURALLA

l_DSC8866 copia

Lugo, 29 outubro 2009             ©xosé marra

2009/10/29 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_229 rexistro

REXISTRO POLICIAL NO CONCELLO DE CASTRO DE REI

_Blog_DSC8775

Castro de Rei, 26 outubro 2009          ©xosé marra

2009/10/26 Posted by | fotografia | 1 Comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_062

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

—————————————————————————————————

     Benquerida Eugénia:

As máquinas non pensan. Os paxaros vendiman na xanela da cociña. Os ácios fican baleiros. Aquel trono. Nas paredes durme o tempo. Coma nas liñas das maus. Mudan as horas. Outono respira húmido nos lábios da casa. Vivo nestes dias nas beiras da pel. Con toda esta luz.

     Recibe unha forte aperta do teu curmao.

 

2009/10/25 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_228 courel

MOCION DE CENSURA NO COUREL

MOCIÓN DE CENSURA NO CAUREL (LUGO)

courel.002

O Courel, 24 outubro 2009         ©xosé marra

2009/10/24 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_227 idioma galego

MANIFESTACIÓN EN COMPOSTELA POLA DEFENSA DO IDIOMA

MANIFESTACIÓN EN DEFENSA DO IDIOMA GALEGO, EN COMPOSTELA

queremos_galego.001

Compostela, 18 outubro 2009          ©xosé marra

2009/10/19 Posted by | fotografia | 1 Comentário

fotos_226 abrazo

_8203289

Salon d´Automne,  Sárria, 20 agosto 2009         ©xosé marra

2009/10/15 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_225 campo castelo

campocastelo.001

Lugo, 10 outubro 2009          ©xosé marra

2009/10/14 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_061

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

—————————————————————————————————

     Querido primo:

Los objetos se sienten solos, como abandonados. Leves capas de polvo y de tiempo van cubriéndolos. El ciclo de la luz los retrata en la espiral de la historia.

Van cayendo los días. El recuerdo de las sonrisas es dulce y blando. Aún cantan algunos pájaros. Y el agua.

Todo vuelve diferente y más sabio. Con menos fuerza y nitidez. El color y los aromas. El viento húmedo y fresco. El olor del geranio, el canto del gorrión, el color de la piel. 

La contundencia de una nube gris. Seguridad que crea incertidumbre. Tormenta incierta.

Ya no hay retorno.

     Recibe un fuerte abrazo de tu prima.

2009/10/13 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_224 semáforo

semaforo9

Lugo, 11 outubro 2009          ©xosé marra

2009/10/11 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_060

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

—————————————————————————————————

     Benquerida Eugénia:

Onte abrín o teu baul, para baleiralo. E rebentou unha morea de sensaciós, coma os fogos artificiais das festas: Paris, Lisboa, ti, os amigos, Compostela, o amigo, Coimbra, máis amigos, miña mai, Lugo, Biarritz, máis unha vez Lugo.

Tempos fermosos de sol, de frio, de viaxes, de fogar, de soños e traballos. Fermosas cartas de ida e fermosas cartas de volta. Bólas de cristal e papeis, rayuelas e fotos, cinema portugués e canciós de Neruda.

Sentín calor, friaxe; rin, chorei;  viaxei a todos eses lugares a un tempo, nun remuiño de vertixe.

Cando recuperei a consciéncia, fun metendo con agarimo ún por ún os recordos nunha grande caixa de cartón, e pecheina. Escribin por fóra: BAUL PIRATA. Cun sorriso.

     Unha aperta grande do teu curmau.

2009/10/08 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_223 Rinlo natural

blog_DSC7599

Rinlo, 6 outubro 2009         ©xosé marra

2009/10/06 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_222 o ministro, o conselleiro e a farola

O MINISTRO DE FOMENTO, JOSÉ BLANCO, PRESENTA EN LUGO O PROXECTO

Lugo, 3 outubro 2009          ©xosé marra

2009/10/04 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_059

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

—————————————————————————————————

     Querido primo:

Hoy no escribiré nada. Sólo te envío unas citas escogidas. Probablemente non son literales, pero no importa, el contenido es lo esencial. Y están más vigentes que nunca.

Mahatma Gandhi: “Primero te ignoran. Luego se ríen de ti. Después te atacan. Finalmente vences.”

Charles Chaplin: “Me gustan mis errores; no quiero renunciar a la hermosa libertad de equivocarme.”

Libertad, amiga pequeña de Mafalda (Quino): “¿Que no? ¡Ja! ¡Una pulga no puede picar a una locomotora, pero puede llenar de ronchas al maquinista!”

     Te abraza tu prima Eugenia.

 

2009/10/01 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_221 profesores de idiomas

AS ESCOLAS DE IDIOMAS

idiomas8

Lugo, 10 setembro 2009          ©xosé marra

2009/10/01 Posted by | fotografia | Deixe um comentário