un tal marra

mentras haxa escrav@s voluntári@s, haberá amos, e portanto, non haberá persoas libres

fotos_380 albergue

Samos, 19 xaneiro 2011          ©xosé marra

2011/01/26 Posted by | fotografia | 1 Comentário

fotos_379 incógnito

Lugo, 24 xaneiro 2011          ©xosé marra

2011/01/24 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_378 basquet

Lugo, 22 xaneiro 2011          ©xosé marra

Continuar a ler

2011/01/23 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_103

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

————————————————————————————————

     Mi buen primo:

Hoy se me metió la luna en la cabeza.

Navego floto en la música de Pink Floyd the dark side of the moon como quiero navegar tu agua, tu luz anaranjada.

Escribo por las paredes palabras sueltas y voy rellenando los espacios con frases, verbos, perífrasis, silencios.

Preocupada, fui al paleontólogo y me dijo tómese su tiempo, tómese un trilobites cada ocho horas cada ocho siglos cada ocho eras. Y vuelva el mes que viene. Quizá ya sea primavera y se encuentre usted mejor.

Refleja su luz en el tejado de enfrente. Y hace sombras en la noche luminosa. Tengo esta lunita en la cabeza cada vez que está llena.

     Te envío muchos abrazos. Eugenia.

2011/01/21 Posted by | epistolário | 4 comentários

fotos_377 “muy general”

Samos, 19 xaneiro 2011          ©xosé marra

2011/01/20 Posted by | fotografia | 2 comentários

epistolário de eugénia nogueira riomol_102

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

————————————————————————————————

     Benquerida Eugénia:

Hai uns dias, vin unha cigoña branca na Terra Chá. En xaneiro. Estaba subida no cimo dunha árbore, na plataforma dun niño de cigoñas. No médio do campo anegado polas chúvias.

Antano non se vian estas zancudas no inverno antes do san Brais. Din que agora xa non emigran a África. Moita xente pensa que é por mor do cámbio climático, do quecemento global.

Pero eu penso que non deixaron de emigrar. Que o cámbio non foi ese. Agora veñen pasar a fin de semana. O cámbio foron os adiantos nas comunicaciós. Con tantas autoestradas, autovias, rotondas e AVEs, póñense na Terra Chá nun tris. Desde África.

Se vas pola ruta dos móbeis, entre Sárria e Lugo, ouservarás que nas beiras da vella estrada LU- 546 teñen ringleiras de niños-adosados. Para a fin de semana e para a tempada de primavera-verao. Desde África.

     Unha calorosa aperta do teu curmao.

2011/01/18 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_376 triste

Lugo, 5 xaneiro 2011         ©xosé marra

2011/01/14 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_375 cando o rio fala

“ATÉ ONDE CHEGO”

O Corgo, 8 xaneiro 2011          ©xosé marra

Continuar a ler

2011/01/08 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_374 pandeiretas

Castro de Rei, 6 xaneiro 2011          ©xosé marra

2011/01/06 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

fotos_373 cabalgata

 

Lugo, 5 xaneiro 2001          ©xosé marra

2011/01/05 Posted by | fotografia | Deixe um comentário

epistolário de eugénia nogueira riomol_101

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

————————————————————————————————

     Querido primo:

 A veces me confundo con mi sombra en los ángulos húmedos de las piedras del suelo. Me deslizo por las calles mojadas.

Quisiera ser invertebrada en tu regazo y adaptarme a las formas de tu cuerpo.  Abrir mis élitros de coleóptero asimétrico y volar contigo.

Hoy de nuevo la niebla me tiene prisionera.  Las siluetas se diluyen delante de mis ojos y los pájaros vuelan hacia atrás en el tiempo.

Volveré a habitar los cafés a contraluz, en la penumbra.  Dejaré viajar la mirada y el pensamiento a través de esas ventanas que asoman a las calles peatonales.  Por donde la gente a veces se confunde con su sombra húmeda de piedra.

     Te envía un abrazo,

     Eugenia.

2011/01/05 Posted by | epistolário | Deixe um comentário

fotos_372 ano novo?

ISTO VAI REMATAR?

ANO NOVO, CORDURA NOVA ?

 

Lugo, 31 decembro 2010          ©xosé marra

2011/01/01 Posted by | fotografia | Deixe um comentário