un tal marra

mentras haxa escrav@s voluntári@s, haberá amos, e portanto, non haberá persoas libres

epistolário de eugénia nogueira riomol_113

Hai xa máis dun século, unha antepasada da miña mai, Teolinda Riomol, emigrou alén dos mares desde Vilanova, coma moitos galegos.  Pola sua banda, fixo o mesmo desde Paderne un tio do meu avó paterno chamado Xosé Nogueira.  O destino quixo que se coñeceran na hoxe República da Calária, unha antiga colónia española que acadou a sua independéncia o dia 4 de setembro de 1956.  E aló casaron, na fermosa illa de La Lomera.  Tiveron 13 fillos, todos homes menos unha muller, a número 7, a do médio.  Puxéronlle de nome Eugénia.  Por unha casualidade, eu souben da existéncia de Eugénia Nogueira Riomol pola internet, co lume do San Xoán do ano 1984.  Desde aquela, mantemos unha fluida correspondéncia pola via tradicional: con selos e mataselos de fermosas ilustraciós de aves e bolboretas, de libeliñas e orquídeas de exuberantes cores.  Estas son as suas estrañas e cercanas misivas, sen orde cronolóxica e no idioma orixinal, con algunha resposta miña.

————————————————————————————————

     Mi querido primo:

Cuando suenan esas melodías lentas, hoy como todas las tardes de domingo que acudimos a la discoteca del pueblo, te propongo bailar. Y salimos a la pista. Es la hora del baile agarrado.

Te miro a los ojos lentamente, como hago todos los domingos. Pero hoy también tú me miras lenta y largamente. Samba pa ti.

Y ahora nuestros labios están juntos. Demorándose en el contacto húmedo y blando.  Cálido.

Pasan los minutos, los siglos. Permanecemos en ese beso largo abrazados casi quietos, danzando con un movimiento apenas perceptible, como si fuésemos un solo ser.

Me adviertes de que ya todos saltan y se mueven rápido menos nosotros, pues hace tiempo que cambiaron la música, y toca baile suelto.

Pero no es así. Son los demás los que no se mueven. Ellos hacen lo mismo que todos los domingos. Sólo nosotros nos movemos, estamos aquí aparentemente inmóviles descubriéndonos.  Mujer de magia negra.

     Un abrazo de tu prima Eugenia.

Anúncios

2011/09/18 - Posted by | epistolário

2 comentários »

  1. Eugenia ten a mesma edade ca min.
    Samba pa ti na adolescencia
    black magic woman

    aquel doce setembro

    Comentar por zeltia | 2011/09/19

  2. Ahahahahaha….!
    Igoal estivestes a bailar na mesma pista.
    Esas músicas non teñen idade. Eu sigo a gozar escoitando a Santana, a Pink Floid, a Janis Joplin, Leonard Cohen, blas blas blas…. Cárganme as pilas.
    Bicos. (Tamén de Eugénia)

    Comentar por untalmarra | 2011/09/19


Deixe uma Resposta

Preencha os seus detalhes abaixo ou clique num ícone para iniciar sessão:

Logótipo da WordPress.com

Está a comentar usando a sua conta WordPress.com Terminar Sessão / Alterar )

Imagem do Twitter

Está a comentar usando a sua conta Twitter Terminar Sessão / Alterar )

Facebook photo

Está a comentar usando a sua conta Facebook Terminar Sessão / Alterar )

Google+ photo

Está a comentar usando a sua conta Google+ Terminar Sessão / Alterar )

Connecting to %s

%d bloggers like this: