un tal marra

mentras haxa escrav@s voluntári@s, haberá amos, e portanto, non haberá persoas libres

fotos_704 camiños

©XOSÉ MARRA

Lugo, 13 novembro 2012          ©xosé marra

Continuar a ler

2014/02/19 Posted by | fotografia, nubes | 1 Comentário

fotos_666 a nube de onte

 Vin esta nube en Lugo, sobre a muralla. Viaxei a Sárria en autobús, e acompañounos durante todo o camiño.

©XOSÉ MARRA

Sárria, 31 xullo 2013          ©xosé marra

Continuar a ler

2013/08/02 Posted by | fotografia, nubes | Deixe um comentário

fotos_636 dias de nubes fermosas

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De Sárria a Lugo, 20 febreiro 2013          ©xosé marra

Continuar a ler

2013/02/26 Posted by | fotografia, nubes | 1 Comentário

fotos_635 á luz da lua chea

©XOSÉ MARRA

Lugo, 24 febreiro 2013          ©xosé marra

Continuar a ler

2013/02/25 Posted by | fotografia, nubes | 1 Comentário

fotos_632 ere en cementos cosmos

MÁIS DE 400 FAMÍLIAS RESULTAN FERIDAS

©XOSÉ MARRA

Oural, 15 febreiro 2013          ©xosé marra

Continuar a ler

2013/02/16 Posted by | fotografia, nubes | 2 comentários

fotos_626 luces

©XOSÉ MARRA

Lugo, 26 xaneiro 2013          ©xosé marra

Continuar a ler

2013/01/30 Posted by | fotografia, nubes | 5 comentários

fotos_615 cara á invernia

©XOSÉ MARRA

Sárria, 16 decembro 2008          ©xosé marra

2012/12/22 Posted by | fotografia, nubes | Deixe um comentário

fotos_609 as cores

©XOSÉ MARRA

A Fonsagrada, 30 novembro 2012          ©xosé marra

2012/12/01 Posted by | fotografia, nubes | 4 comentários

fotos_598 lua chea

para V.

Lugo, 29 outubro 2012          ©xosé marra

2012/10/30 Posted by | fotografia, nubes | Deixe um comentário

fotos_550 o foco

Portomarin, 30 xuño 2012          ©xosé marra

2012/07/04 Posted by | fotografia, nubes | 1 Comentário

fotos_548 un pouco sol

Portomarin, 30 xuño 2012          ©xosé marra

2012/07/02 Posted by | fotografia, nubes | 2 comentários

fotos_294 nubes

Ribeira de Piquin, 13 maio 2010          ©xosé marra

Continuar a ler

2010/05/14 Posted by | fotografia, nubes | 1 Comentário

sempre wily

  Elegía  (Miguel Hernández)

blog-wily.001-1

O escultor António Taboada, Wily, co seu violín, en Padrón  ©xosé marra 1986

————————————————–

(texto de Antón Lamazares, tirado da web A SOLAINA, do artista Paco Lareo)

“Wily, Toñito, Baloira…Uns chamanlle Toñito, outros chamanlle Wily, eu sempre lle chamei Baloiras, e que era unha baloira, tan alto, tan guapo, tan espabilado.

Gústaballe moito xogar ao futbol, e canear, regatear, collía o balón e non pasaba o balón, quería regatearnos a todos…

Baloiras era un rapaz formidable, soñador, cariñosisimo. Un rapaz inocente dende o millor sentido da palabra. Un rapaz para quen o mundo era pequeno, de aí, como ben dicía Paío, cando ía a Italia viña falando Italiano, cando ía a Andalucia viña falando andalúz, cando ía ao Xapón, que non foi, falaba Xaponés…e inventaba cousas bonitas, si.

A min paréceme que a memoria de Baloiras vai a ser larga, grande porque a cousa importantes que temos os homes, sexamos pintores, sexamos albaneis, sexamos agricultores, curas ou garda civiles, ou o que sexa é ser personas. E dudo que na nosa zona haxa unha soa persoa que non lle queira a Baloiras.

Todos sabemos que Baloiras era un rapaz especial, claro, porque que o día que Baloiras se poñía fino nin Maradona tiraba os penaltis como el pero outro día poñíase a tocar a guitarra nunha esquina e non lle importaba que lle botasen cinco pesos, pero non era unha aptitude del artística , non era unha aptitude de pobre, era unha aptitude de grande, de espíritu…

El quixo inventar o mundo a súa maneira, que é a cousa máis bonita que lle pode pasar as persoas grandes pero bueno, o mundo corre por onde corre… e aquí estamos.

O amigo Baloiras, o baloiras que eu quero, era un Baloiras cariñoso, respectuoso, incapaz de ofender a ninguén, oservador de todo, soñador de todo…que curiosamente algunha vez que tratei, dende as minhas posibilidades pequenas, de botarlle unha mao no sentido organizativo e sempre botaba a correr. Cando tiña que estar sempre botaba a correr. Cada un debúxase a súa maneira.

A figura de Baloiras é grande e medrará moito…Baloiras era creativo, era soñador e esa unha das facultades máis grande que temos as persoas… durará moito tempo a memoria de Baloiras”

Antón Lamazares

 

2009/06/08 Posted by | fotografia, nubes, o do dia | Deixe um comentário

grácias, mario benedetti

DESDICINDO INFORMACIÓS PUBLICADAS EU DIGO:

PADECIA UNHA LONGA VIDA QUE TERMINOU COA SUA ENFERMIDADE.

¿POR QUÉ CANTAMOS?

Si cada hora viene con su muerte
si el tiempo es una cueva de ladrones
los aires ya no son los buenos aires
la vida es nada más que un blanco móvil

usted preguntará por qué cantamos

si nuestros bravos quedan sin abrazo
la patria se nos muere de tristeza
y el corazón del hombre se hace añicos
antes aún que explote la vergüenza

usted preguntará por qué cantamos

si estamos lejos como un horizonte
si allá quedaron árboles y cielo
si cada noche es siempre alguna ausencia
y cada despertar un desencuentro

usted preguntará por qué cantamos

cantamos porque el río está sonando
y cuando suena el río / suena el río
cantamos porque el cruel no tiene nombre
y en cambio tiene nombre su destino

cantamos por el niño y porque todo
y porque algún futuro y porque el pueblo
cantamos porque los sobrevivientes
y nuestros muertos quieren que cantemos

cantamos porque el grito no es bastante
y no es bastante el llanto ni la bronca
cantamos porque creemos en la gente
y porque venceremos la derrota

cantamos porque el sol nos reconoce
y porque el campo huele a primavera
y porque en este tallo en aquel fruto
cada pregunta tiene su respuesta

cantamos porque llueve sobre el surco
y somos militantes de la vida
y porque no podemos ni queremos
dejar que la canción se haga ceniza.

(Mario Benedetti)

2009/05/18 Posted by | notícias, nubes, o do dia | 2 comentários

pais gris

(imaxe tirada dunha valla electoral do psoe)

queres-que-volvan            

A GRAN TRAMPA

Eiquí acouga a democracia representativa

candonga do furor hipotecario,

comadre vaxinal da burguesía,

musa da libertá de comercio,

cubil da mesocracia,

tarántula dos probes,

pano hixiénico dos pillos,

alcaiota dos crimes xurispertos,

celestina dos rábulas,

encubridora da mentira,

esfolalombos dos traballadores,

dama fedorenta da beneficencia.

(…)

 

(Celso Emilio Ferreiro, de “Cimenterio privado”)

2009/03/02 Posted by | notícias, nubes, o do dia | Deixe um comentário